ارسال اين مطلب به دوستان 
صفحه براى چاپ 
پیا م به آ تش افروزان بیرونی
جنگ د ر افغا نستان
بگذ ا ر آ شنا -
فر یا د سر د هم !
از درد ورنج مردم د ر بند ا شک وخون
کو سا لها ی سا ل
در گیر ما ند ه وبهر نجا ت خویش
گم کرده راه , و هیج به منزل نمی رسند
ا ما تو هم وطن
کز سا لها ی دور، وزما نهای بس قد یم
از ما بریــده ا ی
پیوند خون وصلهء ا رحا م خویش را
با غیر بسته یی
دیری ا ست آ شنا ، که تو ا ز ما جد ا شدی
بر درد ورنج ما، همه نا آ شنا شــــد ی
آ یا تو دیده ای ؟
آ یا شنیده یی که بر سر ما و قبیله ا ت
از د ست دشمنان سرخ وطن هم چسا ن گذشت؟
در آ نزما ن که نا لهء شا ن ، ز آ سما ن گذ شت ؟
ما د ر بداغ دختر ، وشوهر بداغ زن
زن درفراغ شوهر وهرد و به داغ طفل
سی سال وا ند بیش
با سیل ا شک وخون پیا پی، روا ن گذ شت؟
تو کود تا ی ثور
با عاملان وحشی درنده خوی آ ن
هر گز ندیده ای !
آ ن حزب اجنبی
با داس تیز روس
آن کشتزا ر عمرهمه مرد م وطن
یکجا د رو نمود
وز کشته پشته های عزیزا ن ا ین د یار
خرمن نموده بود
وانگا ه بزیر سم ستوران سرخ روس
خورد وخمیر کرده لگــد مال کرده بود
آ نها چنان به چکش روسی وحزب آن
بر فرق وروی وصورت مردم نواختند
بر کوره ها ی دشت پو لی گون کابلش
اجسا د پا ک ملت افغان گــداختند
در آ خـــرین زما ن
بعد از گذشت یک دهه و،نصف وبیش ا ز آن
آ ن پیشوای حـــــزب
با شرم وعــذ ر وخجلت ود رماند گی سخن
از بهر عفو وبخشش ملت عیان نمود
وز کار خویش و حزب به ملت بیا ن نمود:
«ما وعده های خانه ومسکن بداده ا یم »!
« نان ولباس خوب بهر تن بد ا ده ایم »!
اما دریغ و وای !
«بر جای نا ن گلوله به مردم حواله شد»
« درگورهای دسته جمعی ،هم به خا نه شد»
« قد رت نداشتیم ،که لبا سی به تن کنیم»
«جزآن لبا س خلق ،که اورا کفن کنیم»
تا عمرکود تای پلشت سیاه ثور
طوما ر ننگ آ ن
بر چیده شد زکشور، ا زآ غا ز وآ خرین
پایان رسید ظلم ، وبه تاریخ شد قـــرین
--------------------------------------------------
آن د ود مــــا ن حزب
بر چیـــده شد زملک
خلقی ضد خلــــق
با مهر ننگ وخجلت ود رما ند گی وشرم
ا ند ر جبین سود
ا و را نــــده شـــد ز خلــــق
باب نوین بروی مرد م بیچاره با زشد
آ هنگ د لنوا ز رها یی مملکت
از دست ظلم خلقی روسی صفت چنا ن
بر هر طرف بکشور ما تا زه سا ز شد
خلق خدا به فصل د گـر شا دما ن شد ند
خواستار صلح وامنیت جا ودا ن شد ند
-------------------------------------------------
ای وای صد دریغ !
فصل دگر زرنج ومرارت فرا رسید
رویای خواب ملت ما بعد سا لها
تعبیرعکس شد
آن هم به خواست غیر
آ غا ز جنگ بود
اما نه آ ن جها د
کوبهر نام پاک خد ا بود آ نزما ن
بهر دفاع زکشور ما بود آ نزما ن
افسوس صد هزا ر
این جنگ را هد ف
در پشت پرده بود
آ نها که حقد وکینه وبغض درون شا ن
بر دین ورهروان سر افرازاین وطن
از پیش ، بیش بود
از بهرا نتقا م به کمین برنشسته بـــــود
با طرح جنگ تا زه همین بر نشسته بود
از آ ن زما ن به بعد
طرح و پلان بشکل تیا تر ود را مه ها
با پر د ه های مختلف ،هر سنا ریــو
اجرا همی شده دنبا ل میشو د
اندر میا نه ، ملت غمد یده ای وطن
پا یما ل میشو د
سریا ل را ببین
این قصه ای که ،غصه در آن موج میزند
قلب حزین مردم ما پر زخون شد ه
هر روز وماه سا ل
تکرار میشود
تکرار میشود وبه پا یا ن نمی رسد
-----------------------------------------------
ها ن ! ای ملت صبور
بیدا ر شو زخواب
بر خون وجا یگاه تو ،هر جا تجا رت است
در هر معا مله ، که بنا م تو میشود
سهم تو در میا نه فقط بس خسا رت ا ست
هان ! ای مرد م شریف !
هشدار بعد ا زین
سریال بس طویل
با هر نما یشش
با پشت صحنه های که از د ید غایب است
نتوان ا مید دا شت بزود ی تمام شود
-------------------------------------------------
پس ای برا د رم !
ای خواهر عفیف
باید به هم رسید
آ غوش گرم مرد م خود را رها مکن
از بهر خواست غیر
هم مرد ما ن وکشور خود را تبا ه مکن
تو بوده ای چو من
من بوده ا م چوتو
با ید که ما بشویم ، تا که ماه شویم
از بهر ملک وکشورخود روشنا شویم
ای یار هم سفر
تنها مکن گذ ر
این را ه پر خطر
هشدار وکن حذ ر
بر هر طرف عد وی ، پراز کین نشسته است
با صد هزار فتنه وتفتین نشسته است
ای دوستا ن من
ای مرد م شریف
ای آ ن کسان که بهر خدا سالها ی سا ل
بر آ ستان حضرت حق سجده کرده اید
یکجا شوید ها ن !
بر خوار چشم دشمن بدخواه روزگار
یکجا شوید وبهر خدا آ شتی کنید
بر حا ل زا ر مردم ا فسرده ای و طن
«از بهر ما نه ،بهر خدا آ شتی کنید»
-------------------------------------------
این خانه خا نه ا ت
این ملک ملک تو ا ست
مگذار دیگرا ن به تو فرمان همی برند
مگذا رآ ن کسیکه به قسا وت همی کشد
فر زند سرزمین وطن را بنا م تو
مگذ ا ر آ نکسی که به تخریب مدرسه
بر خواهر وبرا د ر تو ظلم میکند .
مگذار آ نکسی که ، برائ صلاح غیر
دنیا وآ خرت همه بر با د میدهــــد
مگذار تا که دشمن بد خواه وبد کنشت
بر آنچه مدعا به کند هم صد ا شوی
از د ا م غیر ولشکر بیگانه ای عــد و
خود را رها بکن
با مرد م خود ت ، وبه آ رما ن مملکت
با ید تو هم صدا شوی
----------------------------------------------------
ا ی د وستا ن من !
کز درد ورنج هم وطنان د ور بوده اید
در آ ند یا ر تا ن
آ سا یش ا ست وا من
آ زادی ا ست وحــق بشر هم برابری
وز بهر گربه ها وسگا ن وگراز ها
حقی ا ست هم عیا ن
بر هیچ کس مجا ل نبا شد که بهر شا ن
ظلمی کند عیــــان ، و یا آ نکه د ر نها ن
ا ما تو چشم حق
بگشای هر طرف
با گوش جان شنو
آ واز هر طرف
آ نها برای منفعت خویش د ر زمین
بر هرطرف چوسیل تباه کن هجوم برند
امن ورفا ه خلق جهان زیر وروکنند
بگشای دیده را وبا طراف کن نظر
وان کاخهای سر بفلک ، ا ز غرور وظلم
وا ن قصرها که نقشه ای د نیا بد ل کنند
وز آ ن بنای پنج جهت کو به شش جهت
شیپور جنگ وقتل وتباهی وا نهد ا م
در پهنه ای جهان همه ، آ ژ یر میکند
وز ا ین صدای وحشت واین کوس بد سرشت
در گوش ا نس وجا ن ،همه تا ثیر میکند
اما تو ا ی نظاره گرا ند ر بهشت غیر !
کا نجا رفاه وامن وسلامت همی بود
در نا ز وعیش خود
بگشای چشم وگوش
تو خا طر مبا رک خود را برای ما
گاهی غمین بد ا ر !
بر یاد رنج وزحمت با با وما د رت
بر اشکهای تند برا د ر وخواهـرت
بریا د یوسفان که به چنگا ل گرگها
افتاده ا ند وخورد ه شد ند وتباه شد ند
در فکررا بعه ودیگـر دخترا ن د ه
کو ا ز برای لقمه ای نا نی به حسرت اند
اشکی زچشم ریز
عیش ونشا ط و نازتنعم به هم بزن
بر زخم ها ی خون چکا ن وطن ببین
با دست لطف اگر، بتوانی مرحم بزن
خوش نگـــذ رد به تو!
آ سو د گی ورفا ه
گر بی خبر زمرد م د ربند گشته یی !
یا نا شنوبه ای سخن وپند گشته ای !
دیریست سالها که ا زبر ما دور بوده ای
توسیل بین جنگ بوده ، معــذ ور بود ه ا ی
ای هم وطن بیا
با چشم پا ک بین حقیقت بهر طرف
از عینک خود ی بنگر ملک خویش را
بر مردم ستم کشیده ورنجور آ ن دیا ر
رحمی نما ، هد یه مکن زهر نیش را
آ ن طفلکان وبیوه زنانیکه بهر نان
اندر درون مذبله ها پرسه میزنند
وان بیوه ها وپیر زنانیکه هر طرف
در روی هر سرک
دستش دراز ونعره کنان گریه سر د هد
وا ن مر د ما ن که مسکن و ماوای شا ن خراب
در گوشه وکنار وطن هم به کا بلش
بی سر پناه ونا ن
جان میدهند هنوز
بر هر طرف که می نگری کشت وخون روان
گاهی بنام دهشت وگاهی به ضد آ ن
در نقشه ا ی سیا ه وتبا نی به همد یگر
هان ! میکشند همه
د ر پکتیا ولوگر ومیدا ن وکابلش
هم غزنه وفرا ه وارزگان وزابلش
فاریاب وقندهار وبد خشان وننگرها ر
هلمند وبا میان سمنگان وهم تخار
نیمروزوبادغیس هرا ت ومزار آن
بغلان وجوز جان وکنر هم قطارآن
پنجشیر وپکتیکا و شبرغان و بلخ آن
پروان و غور وردک و کاپیسا وهمان
ا بنا ی ا ین وطن همه بر با د میشوند
هم دشمنا ن کشور ما ن شا د میشونــــد
-------------------------------------------
بس کن خدای را !
فر یاد سر بده
بر کاخ های ظلم وبرعاملین جنگ
بر تشنگان خون
بر آنکسان که کشتن انسان بیگناه
ویرانی وتباهی هر ملک و سر زمین
از بهر نفت وپول
امر روا بود
فر یا د سر بده
این جنگ بس کنید !
کشتار بس کنید !
دیگر برای سلطه ای نفتی و ا نحصار
تا کی به اهل روی زمین این جفا کنید ؟
خلق خد ا تباه نکرده وشرم وحیا کنید !
بگشای چشم را !
بر هر طرف ببین
بر هر کجا که نفت بود این بلا ی جنگ
آ ید بصوب آ ن که د ر آ رد ورا به چنگ
باید به هوش بود !
از عقل و ا ز خرد
امداد جست و به علت توا ن رسید
این جنگ های لعنتی ، وا ین سنا ریو
برهر کجا روان
آ ن دیگران برای منفعت خویش پیش می برند
بر ما چه داده است ؟
جزدرد و رنج ونکبت وآ وارگــی وغم
جز تیره گی روز، و پریشانیوا لـم
اما درین میا ن
بیگا نــگان زکشور ما سود برده ا نــد
ا زهرچه د ا شتیم همه را بود برده ا نــد
زیرا که گفته اند :
مر دان هوشیا ر:
« هر کس برای مقصد خود دلبـــری کند»
ای هم وطن بیا !
بشنوزمن سخن
بهتر هم ا ین بود
ما هم برای مقصد خود د لبــری کنیم
با اتحاد خویش به همگان برا بری کنیم
----------------------------------------------
ائ وا ی ما ن که غیر!
بر ما وفکر ما ، و همه کا ر وبا ر ما ن
او حاکم ا ست وحکم براند به میل خویش
ای وای صد دریغ !
ما اختیـار خویشتن ا زخویش برده ایم
ما زنده ایم گر چه ، که ا ز پیش مرده ایـم
ای هم وطن بیا !
بهر خد ا ببین
هر تشنه خون ، به هیچ کسی غمگسار نیست
مشتاق صلح وا مـــن مـــــــــکان ود یــا ر نیست
در امر صلح بهر وطن ، هم صد ا «عزیز»
بر قطع جنگ زکـل جهان ،هم نوا « عزیز »
پـــــا یـــــــا ن
محـمـد عــز یـز ( عــز یـز ی) – لــنـد ن
شنبــــــــه22 صفر 1431 هجری قمری
ساعت:22:55 2010-02-06
hmaazizi@yahoo.co.uk